Icon
itinerary
itinerary
itinerary لوگو
مـــــــــنو
شاید خیلی از شما دوستان سفر دانشجویی رفته باشید و علاقمند به نوشتن سفرنامه از آن بوده اید.اما این سوال برای شما پیش آمده که از کجا شروع کنید و چه چیزهایی باید بنویسید تا سفرنامه خوب و جذابی داشته باشید؟
اینها شاید بعضی از سؤال های کسی باشد که به سفری دانشجویی رفته، حالا نمی داند با انبوه خاطرات و یادهایش باید چه کند. روشن است که خواندن خاطرات و تجربیات دیگران، می تواند بخشی لذت بخش از مطالعات ما را به خود اختصاص دهد؛ اما شاید به دلیل روشمند نبودن و یا روشن نبودن شیوه ها و حدود و ضوابط سفرنامه نویسی دانشجویی، این بخش کمتر مورد توجه قرار گرفته و چه بسا به دلیل تجربیات غیر مفید، به طور کلی، دیدگاهی منفی نسبت به آن در ذهن ها وجود داشته باشد. همچنین عدم اطمینان از مورد توجه قرار گرفتن نوشته، از مواردی است که نویسنده را از نوشتن، دل سرد می کند؛ اما خوشبختانه در دانشگاه ها، نشریاتی هستند که به چاپ و انتشار سفرنامه های دانشجویی توجه دارند و به دلیل توزیع در دانشگاه ها، مخاطبان خاص خود را نیز خواهند داشت.

با این حال، بر اساس شیوه های نویسندگی به طور عام و توجه به شیوه های نگارش و ثبت وقایع، می توان چارچوبی کلی برای شیوة نگارش سفرنامة دانشجویی تعریف کرد.

این که سفرنامه نویسی از کجا شروع شود، به ذوق نویسنده مربوط است و می تواند از همان لحظة مطلع شدن از وجود چنین سفری، آغاز شود و یا از لحظه ای که شخص در قطار یا اتوبوس نشسته، به سمت مقصد حرکت می کند. در هر صورت، باید دانست که سرآغاز هر مطلبی، مهم ترین بخش آن محسوب می شود. اگر ابتدای سفرنامه جذاب باشد، می تواند مخاطب را تا پایان با خود همراه کند؛ اما اگر سبک نوشتاری سست یا مبهم باشد، مخاطب را از خود می راند. پس نویسنده می بایست با تفکر و مطالعه، به بهترین سرآغاز دست یابد.

مشکل دیگر در سفرنامه نویسی ها، پرداختن بیش از حد به جزئیات است. ذکر تک تک حوادث و مسائل پیش پا افتاده و تکراری، مخاطب را از متن، دل سرد خواهد کرد. نویسندة سفرنامة دانشجویی باید بداند که خواننده در متن او، به دنبال یافتن دنیایی جدید است؛ دنیایی که شاید برای خود او ناشناخته است و تلاش می کند از طریق این سفرنامه، آن را بشناسد. پس بیان جزئیات می بایست در حد کمک به این هدف باشد. شیوة توصیف از مناظر و مکان ها نیز باید روشمند باشد و اتفاقاً ذکر جزییات در این موارد، بسیار پسندیده است. مؤلف همانند دوربینی که از تصاویر، فیلم برداری می کند، لحظات و تصاویر را ثبت کرده، با ذکر جزییات، به مخاطب عرضه می کند؛ مخاطبی که در آن مکان حضور ندارد و فقط از طریق واژگان انتخابی و نوع نگارش نویسنده، خود را در آن مکان می یابد. پس نویسنده بهتر است با انتخاب زاویه دیدی جذاب و مقبول و نیز با واژگان و عباراتی که مخاطب را به دنبال خود می کشد، به توصیف مکان ها و فضاهایی که دیده است، بپردازد. در این بخش، فقط یاد کردن از نکات مثبت، مورد نظر نیست؛ بلکه نازیبایی ها و کاستی هایی که نویسنده در طول سفر می بیند نیز باید در سفرنامه ثبت شوند؛ تا خواننده با فضایی واقعی مواجه باشد.

مورد بعدی را می توان به واقع گرایانه بودن و دوری از اغراق و غرض ورزی اختصاص داد. بزرگ نمایی های بی موقع و دوری از واقعیت ها، از مواردی است که خواننده را دل سرد کرده، پی گیری ادامة مطلب را برای او سخت می کند. نویسندة سفرنامة دانشجویی باید درست همانند دوربین عمل کند؛ یعنی همان ها را که می بیند، بیان کند؛ اما با بیانی که با جذابیت و کشش، همراه باشد.

اگر نویسندة سفرنامة دانشجویی، خودش دانشجو باشد، باید روحیه و منش دانشجویی در متن سفرنامة او دیده شود. سن و موقعیت دانشجویی هر فرد، در واژگان و عبارات خاص او، قابل ملاحظه است و در نتیجه، نویسنده در حین نگارش سفرنامه، به جای آن که بیش از حد به فکر پالودن نوشته و ویرایش آن به زبان علمی سفرنامه باشد، بهتر است از لحن و کلام خود برای روایت، بهره ببرد و این کار بر جذابیت سفرنامة او خواهد افزود. بهره بردن از طنز و شوخ طبعی - در حدود عرف و ادب - و براساس موقعیت های خاصی که در آن قرار گرفته، می تواند خواندن سفرنامه را جذاب تر کند و فضای جوانی و دانشجویی را بیشتر از پیش در نوشته منعکس کند. آگاهی از تفاوت طنز و هزل و پرهیز از افراط در این مورد نیز ضروری است.

یکی از موارد دیگری که نویسندة سفرنامة دانشجویی در خلال نوشتة خود باید به آن توجه داشته باشد، اظهارنظر شخصی در مورد دیده ها و شنیده هاست. بی شک برای خواننده جذاب است که عشق نویسنده به منطقه یا منظره ای خاص را در لابلای متن او ببیند یا برعکس، بیزاری وی را نسبت به آن چه دیده، درک کند؛ زیرا از این طریق، مخاطب از لحاظ احساسی با نویسنده همراه می شود و در کنار او از زیبایی ها لذت برده، یا از زشتی ها رنج می برد. همچنین نویسنده در فضایی که از آنٍ خود اوست، می تواند نظر و عقیدة خود را مطرح کند. دانشجو، یعنی جویندة دانش و علم و این جُستن، تنها به کلاس های درس، محدود نمی شود. همان طور که دانشجو در کلاس درس، امکان اظهار عقیده نسبت به مسائل مطرح شده را دارد، در سفرهای دانشجویی نیز این امکان برای او فراهم است و می تواند در هنگام نگارش سفرنامة خود، اظهارات خود را برای خوانندگان بازگو کند؛ خوانندگانی که برخی از آنها دانشجویانی همانند خود او هستند و می توانند با او مخالفت یا موافقت کنند.

طبیعی است که موارد بسیاری را می توان بر این فهرست افزود؛ اما هدف اصلی، تعریف چارچوب کلی برای نگارش یک سفرنامه دانشجویی و بیان حدود و وظایف آن است.

بنابراین، نویسندة سفرنامة دانشجویی، می بایست نسبت به شیوه های نگارش و ترفندهای آن، اطلاعات کلی داشته باشد؛ تا بتواند سفرنامه ای دل نشین و جذاب را بنویسد؛ البته راه حل دیگر، کمک گرفتن از ویراستار است؛ ویراستاری که با جدیت و دل سوزی، مطلب را براساس نظر خود مؤلف، ویرایش و با درک روح مطلب، به رفع مشکلات نگارشی و ضعف تألیف، کمک کند.
تاریخ ثبت :1395/05/06 تاریخ اصلاح:1395/12/17 بازدید:1366 می پسندم 0

مطالب مرتبط

تبلیغات تور
  • 4 5
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
1,125,000
  • 3 4
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
3,450,000
  • 3 4
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
720,000
  • 6 7
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
4,995,000
  • 4 5
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
2,390,000
  • 3 4
  • آژانس مسافرتی برفراز گشت
1,405,000
تبلیغات تور تور شیراز تور باکو تور تایلند تور روسیه تور مالزی
گزارش تخلف
در صورت مشاهده هر گونه تخلف در سایت یا تناقض اطلاعات تورها و آژانس ها آن را گزارش دهید
عنوان تخلف
نام
ایمیل
موبایل
توضیحات
telegram icon